Zachęcamy wszystkich do lektury raportu pt. „Diagnoza świadomości prawnej Polaków 2016”, w którym znajdziecie więcej ciekawych informacji na temat tego jak wygląda aktualny poziom wiedzy w tym zakresie w naszym społeczeństwie. Pełny raport można znaleźć poniżej:

Diagnoza świadomości prawnej Polaków 2016

Artykuł Stan świadomości prawnej Polaków wciąż niski pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

W myśl tej uchwały, rozstrzygającej dotychczasowe spory w orzecznictwie, każdy poszkodowany w wypadku jest uprawniony do żądania zwrotu z polisy OC sprawcy, pozostających z nim w związku kosztów leczenia związanych z uzyskaniem świadczenia medycznego u prywatnego lekarza — oczywiście pod warunkiem celowości ich poniesienia. Poszkodowany nie ma przy tym ani obowiązku korzystania ze świadczeń oferowanych w ramach NFZ, ani obowiązku wykazywania, że nie miał możliwości skorzystania ze świadczeń finansowanych ze środków publicznych, np. ze względu na czas oczekiwania na te świadczenia. Oznacza to tym samym, że zakład ubezpieczeń nie może oczekiwać, aby poszkodowany w pierwszym rzędzie poszukiwał pomocy w ramach NFZ.

Artykuł Ubezpieczyciel pokryje koszty prywatnego leczenia pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Uchwała ta została podjęta w związku z pytaniem prawnym Sądu Okręgowego w Białymstoku, który rozpoznając zażalenie w sprawie dotyczącej skargi na czynności komornika, powziął poważne wątpliwości, czy komornik sądowy określając wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego uprawniony jest do powiększenia opłaty egzekucyjnej o kwotę podatku VAT i postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu powyższe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy rozwiał zatem wątpliwości, które dotychczas były różnie rozstrzygane w orzecznictwie sądowym. Orzeczenie to powinno ujednolicić praktykę orzeczniczą oraz spowodować odejście przez komorników od praktyki, która w ostatnich miesiącach budziła sporo kontrowersji, zarówno po stronie dłużników jak i wierzycieli. Doliczanie do opłat pobieranych w toku postepowania egzekucyjnego dodatkowych 23% powodowało bowiem nie tylko sztuczne powiększenie zadłużenia ale też w przypadkach, w których majątek dłużnika nie wystarczył do pełnego zaspokojnenia wierzycieli, prowadziło do tego, że ci ostatni otrzymywali kwoty mniejsze niż otrzymaliby gdyby opłata ustalana była bez doliczania do niej dodatkowych 23%.

Artykuł Czy komornik może doliczyć VAT do opłaty egzekucyjnej? pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Obowiązek uprzątnięcia błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości ciąży na jej właścicielu, także gdy właścicielem działki stanowiącej  chodnik, na którym doszło do upadku jest inny podmiot(najczęściej gmina).

Upadek miał miejsce w części chodnika, na której były ubytki w płytach chodnikowych.

Nadto, w dniu zdarzenia było mroźno, padał śnieg. Nad ranem dozorczyni odśnieżała chodnik. Jednakże w chwili zdarzenia chodnik nie był posypany piaskiem, ani solą, leżała około 5 cm warstwa śniegu, było ślisko.

Chociaż, jak ustalił sąd, dozorczyni odgarniała śnieg wcześnie rano, w ocenie Sądu, wyłączną przyczyną upadku powoda była śliska, nieodśnieżona powierzchnia chodnika. Sąd przyjął bowiem, że od chwili odgarnięcia śniegu z przedmiotowego chodnika do upadku napadała 5 centymetrowa warstwa śniegu, a przy tym nawierzchnia nie była posypana piaskiem, ani solą.

W wyniku potknięcia 79 – cio letni mężczyzna doznał złamania szyjki prawej kości udowej. W ocenie biegłego uszczerbek na zdrowiu w zakresie narządów ruchu będący skutkiem doznanego urazu jest stały i wynosi 40 %.

W ocenie sądu zakres cierpień fizycznych i ps ychicznych odczuwanych przez poszkodowanego w związku z doznanymi obrażeniami narządów ruchu był znaczny, co wiąże się z doznawanym bólem, pozostawianiem w szpitalu, zabiegiem operacyjnym, chodzeniem przy pomocy kul, ograniczeniem sprawności.

Wskazane zaś okoliczności przesądziły o wysokości zasądzonego zadośćuczynienia.

Artykuł 50 tyś zł. odszkodowania za upadek na chodniku pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Pierwszym z narzucających się pytań jest kwestia, wzywać czy nie wzywać policję. Dla tak postawionego pytanie nie ma jednej właściwej odpowiedzi, decyzja we wskazanym zakresie zależy bowiem od okoliczności konkretnego zdarzenia.

Jednakże, są sytuację, w których interwencji policji nie sposób uniknąć, a mianowicie:

– gdy mamy podejrzenie, że sprawca kolizji znajduje się pod wpływem alkoholu lub środków odurzających;

– gdy w następstwie kolizji którakolwiek uczestniczących w niej osób tj. kierowców, pasażerów, pieszych zostanie ranna;

– gdy zachodzi potrzeba ustalenia winnego zdarzenia drogowego;

Poza wymienionymi powyżej przypadkami, interwencja policji wydaje się zbędna. Jednakże, w takim przypadku należy pamiętać aby należycie udokumentować zdarzenie. W tym celu należy sporządzić wzajemne oświadczenie o zdarzeniu.  Pamiętać przy tym należy, że w przypadku braku formularza oświadczenia, załączanego często do polisy ubezpieczeniowej, sporządzone ono może być na dowolnym nośniku np. zwykłej kartce papieru itp.

Istotnym przy tym jest jedynie treść tego oświadczenia, w której znaleźć powinny się następujące informacje:

– imię i nazwisko osób uczestniczących w zdarzeniu drogowym;

–  numer PESEL lub numer dowodu osobistego w/w osób;

–  adres zamieszkania uczestników

–  rodzaj, marka i model pojazdów uczestniczących w zdarzeniu drogowym;

–  nazwa zakładu ubezpieczeń w jakim sprawca ma zawartą umowę wraz z podaniem numeru polisy;

–  krótki, lecz dokładny opis zdarzenia wraz z podaniem jego okoliczności, daty oraz miejsca;

–  rodzaj i miejsca widocznych uszkodzeń, będących następstwem zdarzenia drogowego;

–  własnoręczny podpis uczestników zdarzenia.

Jeżeli jest taka możliwość, warto również sporządzić dodatkową dokumentacje np. w postaci nagrania video lub  zdjęć uszkodzonych pojazdów  zaraz po wypadku, w miejsc, w którym do niego doszło. Będzie to bardzo pomocne podczas analizowania sprawy przez  zakład ubezpieczeń. Będzie to również dodatkowym dowodem zarówno okoliczności wypadku, jak również zakresu uszkodzeń, które powstały w jego  wyniku.

Ze względu braku możliwości rzetelnej wyceny powstałych w wyniku zdarzenia szkód, często będących niewidocznymi na pierwszy rzut oka, oświadczenie o zdarzeniu drogowym warto sporządzić nawet w sytuacji porozumienia się uczestników w zakresie samodzielnej likwidacji szkody. Rozmiar uszkodzeń, a w dalszej perspektywie koszt ich naprawy opiewać może na kwotę przewyższający początkowe przewidywania uczestników.

Po zakończeniu powyższych czynności, należy zgłosić szkodę właściwemu zakładowi ubezpieczeń. Ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych uruchomione jest bowiem wtedy, gdy poszkodowany zgłosi się do zakładu ubezpieczeń.

Mając jednak na uwadze, uciążliwość procesu likwidacji szkody, koniecznym okazać może się skorzystanie z pomocy profesjonalnego prawnika, tj. adwokata lub radcy prawnego.

Artykuł Wypadek, nie panikuj ! pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Odpowiedź na powyższe pytanie uzależniona jest od rodzaju powstałych szkód. Inaczej bowiem kształtować będzie się odpowiedzialność za szkody na osobie a inaczej za szkody w mieniu.

Zgodnie  z art. 98 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych gdy szkoda została wyrządzona w okolicznościach uzasadniających odpowiedzialność cywilną posiadacza pojazdu mechanicznego lub kierującego pojazdem mechanicznym, a nie ustalono ich tożsamości ponosi, niejako zastępczo, Gwarancyjny Fundusz Ubezpieczeniowy.

Za szkody na osobie odpowiedzialność ta jest bezwzględna, Fundusz zaś wypłaca pełne odszkodowania osobom dotkniętym uszczerbkiem.

Jeśli zaś chodzi o szkody w mieniu, co do zasady Fundusz nie ponosi odpowiedzialności. Powstała tym samym szkoda majątkowa do chwili ustalenia sprawcy nie zostanie naprawiona.

Jednakże, odpowiedzialność gwarancyjna Funduszu aktualizuje się w przypadku szkody w mieniu, w której równocześnie u któregokolwiek uczestnika zdarzenia nastąpiła śmierć, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, trwający dłużej niż 14 dni.

Ważne: Naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia powinny zostać stwierdzone orzeczeniem lekarza, posiadającego specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej rodzajowi i zakresowi powyższych naruszeń czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia!

Ważne: W przypadku szkody w pojeździe mechanicznym świadczenie Funduszu podlega zmniejszeniu o kwotę stanowiącą równowartość 300 euro, ustalaną przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu ustalenia odszkodowania!

Uprawniony do odszkodowania zgłasza swoje roszczenia do Funduszu przez którykolwiek zakład ubezpieczeń wykonujący działalność ubezpieczeniową. Zakład ubezpieczeń nie może odmówić przyjęcia zgłoszenia szkody. W przypadku jakichkolwiek problemów uzasadnionym staje się skorzystanie z pomocy adwokata lub innego wykwalifikowanego prawnika.

Fundusz jest obowiązany zaspokoić roszczenie w terminie 30 dni, licząc od dnia otrzymania akt szkody od zakładu ubezpieczeń.

Z chwilą wypłaty przez Fundusz odszkodowania, sprawca szkody jest obowiązany do zwrotu Funduszowi spełnionego świadczenia i poniesionych kosztów.

Artykuł Kto odpowiada za szkodę gdy nie ustalono sprawcy kolizji czy wypadku? pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Powyższe oznacza, że zakład ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, nie odpowiada wyłącznie za szkody:

a) polegające na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie mienia, wyrządzone przez kierującego posiadaczowi pojazdu mechanicznego; dotyczy to również sytuacji, w której posiadacz pojazdu mechanicznego, którym szkoda została wyrządzona, jest posiadaczem lub współposiadaczem pojazdu mechanicznego, w którym szkoda została wyrządzona;

Analizując powyższe wyłączenie w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na fakt, że dotyczy ono wyłącznie mienia poszkodowanego.  Wyrządzone zaś przez kierującego pojazdem szkody na osobie posiadacza pojazdu (który np. jest pasażerem posiadanego przez siebie pojazdu) w każdym przypadku będą rekompensowane w ramach ubezpieczenia OC.

Opisane powyżej wyłączenie obejmuje zarówno sytuację, w której kierujący i posiadacz pojazdu poruszają się jednym samochodem jak i sytuacje, w której w wypadku biorą udział dwa pojazdy należące do tej samej osoby.

Ważne: Zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność gwarancyjną wynikającą z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody na osobie wyrządzone przez kierującego pojazdem, w tym także pasażerowi będącemu wraz z kierowcą współposiadaczem tego pojazdu, bez względu na stopień łączących je więzi i relacji!

b) wynikłe w przewożonych za opłatą ładunkach, przesyłkach lub bagażu, chyba że odpowiedzialność za powstałą szkodę ponosi posiadacz innego pojazdu mechanicznego niż pojazd przewożący te przedmioty;

Zakład ubezpieczeń nie ponosi odpowiedzialności za szkody powstałe w przewożonych odpłatnie przesyłkach czy też bagażu. Zakład ubezpieczeń odpowiada jednak zawsze za szkody spowodowane ruchem pojazdu w towarach, przesyłkach, bagażach przewożonych przez inny pojazd mechaniczny.

Ważne:  Wyłączenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń nastąpi jedynie przy spełnieniu warunku odpłatności przewozu rzeczy. Jeśli bowiem przewożone są one wraz z pasażerem bez dodatkowej opłaty, zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za ich uszkodzenie lub utratę spowodowane ruchem pojazdu przewożącego!

c) polegające na utracie gotówki, biżuterii, papierów wartościowych, wszelkiego rodzaju dokumentów oraz zbiorów filatelistycznych, numizmatycznych i podobnych;

Większość z przedstawionych w omawianym punkcie przedmiotów nie stwarza większych trudności interpretacyjnych.

W doktrynie przyjmuje się przykładowo, że istotną cechą biżuterii jest jej ozdobny, a nie użytkowy charakter, tym też kryterium należy się posługiwać w każdej odrębnej sprawie.

Ważne: Zdaniem Sądu Najwyższego do biżuterii nie zalicza się zegarka, choćby wykonany był ze złota!

d)  polegające na zanieczyszczeniu lub skażeniu środowiska.

Poza czterema wskazanymi przypadkami zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń ma charakter absolutny. Jeśli odmowa uznania odpowiedzialności ubezpieczyciela budzi wątpliwości warto skorzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Profesjonalna pomoc prawna z pewnością  usprawni proces likwidacji szkody.

Artykuł Wyłączenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

• ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
• ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Analiza przedstawionych tekstów ustaw wskazuje, że każdy właściciel pojazdu mechanicznego, do kategorii których zalicza się: pojazd samochodowy, pojazd wolnobieżny, ciągnik rolniczy, motocykl, motorower, a nawet przyczepę, ma obowiązek zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej tzw. OC komunikacyjne.

Realizując powyższy obowiązek właściciel (ubezpieczający) zawiera umowę ubezpieczenia obowiązkowego z wybranym zakładem ubezpieczeń, wykonującym działalność ubezpieczeniową w zakresie tego ubezpieczenia.

Ważne: Zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe nie może odmówić zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, jeżeli w ramach prowadzonej działalności ubezpieczeniowej zawiera takie umowy ubezpieczenia!

Umowa obowiązkowego ubezpieczenia zasadniczo zawierana jest na okres 12 miesięcy. Posiadacz pojazdu jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC komunikacyjnego najpóźniej w dniu rejestracji pojazdu, z wyjątkiem pojazdów historycznych, ale nie później niż z chwilą wprowadzenia pojazdu do ruchu.

Ważne: Właściciel pojazdu zobowiązany jest zachować ciągłość ubezpieczenia przez cały okres, w którym pojazd pozostaje zarejestrowany, nawet wtedy gdy czasowo z niego nie korzysta!

Ważne: Jeżeli właściciel nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12 miesięcy, na który umowa ubezpieczenia OC została zawarta, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy!

Wskazany powyżej mechanizm, gwarantujący ciągłość ubezpieczenia, w zasadzie chroni interes właściciela, pamiętać bowiem należy, że odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje wyłącznie szkody, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń trwa zatem przez okres wskazany w umowie i kończy się z upływem ostatniego dnia tego okresu, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie. W przypadku braku innych postanowień, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy i zapłacenia składki ubezpieczeniowej lub jej pierwszej raty.

Ważne: W przypadku opłacania składki ubezpieczeniowej w ratach, niezapłacenie raty składki w terminie oznaczonym przez zakład ubezpieczeń nie powoduje ustania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Obowiązkowym ubezpieczeniem komunikacyjnym OC objęta jest odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu.

Pod pojęciem ”każdej osoby” należy rozumieć każdego kto prowadzi pojazd, bez względu na to, czy został do tego upoważniony czy też nie.

Ważne: Za szkodę powstałą w związku z ruchem pojazdu mechanicznego uważa się również szkodę powstałą podczas i w związku z wsiadaniem do pojazdu mechanicznego lub wysiadaniem z niego, bezpośrednim załadowywaniem lub rozładowywaniem pojazdu mechanicznego, zatrzymaniem lub postojem pojazdu mechanicznego.

Powyżej przedstawiono jedynie podstawowe, ogólne zasady dotyczące obowiązkowych ubezpieczeń komunikacyjnych, celem poszerzenia wiedzy jak również uzyskania odpowiedz na szczegółowe kwestie dotyczące omawianej materii, zapraszamy Państwa do lektury pozostałych naszych artykułów.

Zasady odpowiedzialności opisane i sformułowane zostały w  odpowiednich przepisach, jednakże sposób w jaki zostały one sformułowane, często dosyć  ogólny i trudno zrozumiały dla samych poszkodowanych, zniechęca, czy też uniemożliwia walkę o przysługujące Państwu prawa. Dodatkowo, niebagatelne znaczenie przy ich interpretacji odgrywa orzecznictwo sądów powszechnych jak również Sądu Najwyższego, którego biegła znajomość ułatwia dochodzenie swych praw. Dlatego w przypadku dochodzenia  odszkodowania z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych warto szczegółowo poznać swoje prawa, aby móc je również skutecznie  egzekwować od ubezpieczyciela.

W przypadku pytań, problemów można  również zwrócić się z prośbą o podjęcie interwencji, poradę prawną świadczoną przez  Fundację Instytut Państwa i Prawa, z którą w ramach wolontariatu współpracującą z wykwalifikowani prawnicy, tj. adwokaci i radcowie prawni. Jesteśmy do Państwa dyspozycji.

Artykuł Ubezpieczenie komunikacyjne OC – informacje ogólne pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Czy kierowca, który niefortunnie wjedzie w dziurę może liczyć na odszkodowania i kto zatem odpowiada za powstałą szkodę (urwane koło, złamany wahacz, itp.).

Odpowiadając na powyższe pytanie, w pierwszej kolejności nalży ustalić kategorie (dziurawej) drogi, na której doszło do zdarzenia. Podkreślić przy tym należy, że nie ma w kraju dróg niczyich. Drogi dzielimy zaś na następujące kategorie:

Drogi krajowe, których zarządca jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad; Wojewódzkie, których zarządcą jest zarząd województwa;

Powiatowe, których zarządcą jest zarząd powiatu;

Gminne, których zarządcą jest wójt (burmistrz, prezydent miasta)

Pozostałe drogi, niezaliczane do żadnej z w/w kategorii np. w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi są drogami wewnętrznymi. Zarządzanie nimi to obowiązek zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – właściciela tego terenu.

Obowiązki zarządcy drogi bez względu na jej charakter  i kategorię do której ją przypiszemy reguluje w szczególności art. 20 ustawy o drogach publicznych, do których m.in. należy utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich.

Zgodnie zaś z ogólna zasadą odpowiedzialności wyrażoną w art. 415 k.c. za wyrządzoną drugiemu (właścicielowi lub posiadaczowi pojazdu) szkodę odpowiada ten komu można przypisać winę.

Ustalenie właściwego zarządcy drogi, odpowiedzialnego za jej utrzymanie we właściwym stanie, a w dalszej kolejności za szkody spowodowane złym stanem jej nawierzchni (dziury itp.), nie gwarantuje jednak uzyskania należnego odszkodowania.

W celu uzyskania odszkodowania, konieczne będzie więc odpowiednie udokumentowanie okoliczności, w których doszło do wypadku. W tym celu należy, zgromadzić jak najwięcej dowodów, np. wykonać serię fotografii z miejsca zdarzenia, nagrań video (np. telefonem komórkowym, kamerą samochodową). Jeśli to możliwe ustalić dane (imię nazwisko, adres) świadków zdarzenia. Brak wystarczającego materiału dowodowego w sprawie, skutkować będzie niekorzystnym dla nas rozstrzygnięciem. Na poszkodowanym bowiem spoczywa obowiązek udowodnienia, wszystkich przesłanek odpowiedzialności, tj. winy zarządcy drogi, powstałej szkody oraz adekwatnego związku pomiędzy zdarzeniem a powstałą szkodą.

Jako dowód w sprawie posłużyć mogą również raporty straży miejskiej, czy policji. Warto więc w momencie ewentualnego wypadku wezwać na pomoc odpowiednie służby, które udokumentują miejsce wypadku. Jej kopia będzie niezbędna przy roszczeniach odszkodowawczych. Jest to szczególnie istotny przy braku innych źródeł dowodowych.

Z całą pewnością jednak, proces likwidacji szkody najlepiej powierzyć wykwalifikowanemu prawnikowi, którym jest adwokat lub radca prawny.

Artykuł Odpowiedzialność zarządcy drogi za wypadek na osobie Odpowiedzialność zarządcy drogi za szkodę na mieniu pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.

Odpowiedzialność zobowiązanego dotyczy zatem dwóch aspektów, tj. straty rzeczywistej (damnum emergens) oraz szkody w postaci utraconych korzyści (lucrum cesans).

Wyrażona w art. 361 k.c. zasada pełnej kompensację szkody, sprowadza się zatem do wyrównania powstałej szkody, polegające na przywróceniu majątku poszkodowanego do stanu sprzed wystąpienia szkody.

W przypadku szkody komunikacyjnej stratą będą więc przede wszystkim koszty poniesione przez poszkodowanego związane z naprawą pojazdu lub zakupu pojazdu porównywalnego, na powypadkowe badanie techniczne, holowanie, czy na wynajem pojazdu zastępczego, ale także inne przedmioty, które uległy uszkodzeniu w wyniku zdarzenia drogowego oraz w pewnych przypadkach utrata wartości handlowej pojazdu.

W zakresie utraconych korzyści, odpowiedzialność zobowiązanego polegać będzie w zasadzie na kompensacji utraconych na skutek wypadku zarobków poszkodowanego.

Podsumowując wskazać należy, że wysokość odszkodowania, stanowiąca równowartość poniesionej przez poszkodowanego szkody, ustalana musi być odrębnie dla każdego przypadku. Wobec powyższego koniecznym może okazać się zasięgnięcie opinii prawnika (adwokat lub radca prawny).

Artykuł Szkoda majątkowa – informacje ogólne pochodzi z serwisu Fundacja Instytut Państwa i Prawa.